RÖNESANSIN SESSİZ ASALETİ: DESIDERIO DA SETTIGNANO'NUN AZİZE HELENA RÖLYEFİ İtalyan Erken Rönesansı, insan yüzünü yalnızca fiziksel bir varlık olarak değil, düşüncenin, inancın ve karakterin görünür hâli olarak yorumlayan yeni bir sanat anlayışı geliştirmiştir. Floransa'da XV. yüzyılın ortalarında yetişen Desiderio da Settignano, bu anlayışın en zarif temsilcilerinden biridir. Onun eserlerinde güç gösterisi yerine ölçü, hareket yerine dinginlik ve gösterişli ayrıntılar yerine kusursuz oranlar ön plana çıkar. Toledo Museum of Art koleksiyonunda bulunan ve yaklaşık 1460–1464 yıllarına tarihlenen bu alçak kabartma, sanatçının olgun dönemine ait en önemli çalışmalar arasında kabul edilmektedir. Eser uzun yıllar Donatello çevresiyle ilişkilendirilmiş, hatta XIX. yüzyılda bazı araştırmacılar tarafından doğrudan Donatello'ya atfedilmiştir. XX. yüzyılda gerçekleştirilen üslup analizleri ise kompozisyonun Desiderio da Settignano'nun karakteristik özelliklerini taşıdığını ortay...

  AHAMENİŞ İMPARATORLUĞUNUN TAŞA KAZINAN DÜZENİ: PERSEPOLİS RÖLYEFLERİNDE GÜÇ, SADAKAT VE KOZMİK OTORİTE Alternatif Başlıklar: 1- PERSEPOLİS RÖLYEFLERİNDE KRALİYET İDEOLOJİSİ VE İMPARATORLUK TEMSİLİ 2- AHAMENİŞ SANATINDA TÖRENSEL GÜÇ VE ÇOK KÜLTÜRLÜ İMPARATORLUK Antik Pers dünyasının en görkemli arkeolojik miraslarından biri olan Persepolis, yalnızca bir başkent değil; Ahameniş siyasi düşüncesinin taşa dönüştürülmüş manifestosudur. Özellikle Kral I. Darius tarafından başlatılan ve oğlu döneminde genişletilen Apadana Sarayı, imparatorluğun kendisini nasıl gördüğünü anlamak için eşsiz bir kaynaktır. Buradaki rölyefler rastgele dekoratif süslemeler değildir; her figür, her kıyafet detayı ve her nesne bilinçli bir siyasi dilin parçasıdır. Apadana merdivenlerindeki kabartmalarda, imparatorluğun farklı bölgelerinden gelen delegasyonlar dikkat çekici bir düzen içinde ilerler. Araştırmacılar bu grupların yaklaşık yirmi üç farklı halkı temsil ettiğini belirtmektedir. Medler, Babilliler, Li...