MERMERDE DONMUŞ YAS: GIOVANNI BATTISTA LOMBARDI’NİN ÖLÜMSÜZ İLLÜZYONU 19. yüzyıl İtalyan mezar sanatı, ölüm temasını yalnızca bir vedanın estetik ifadesi olarak değil, aynı zamanda hafızanın taşa kazınmış biçimi olarak ele almıştır. Bu anlayışın en çarpıcı örneklerinden biri, 1856 yılında İtalyan heykeltıraş Giovanni Battista Lombardi tarafından yapılan Dossi Rampinelli Spalenza Ailesi Cenaze Anıtıdır. İtalya’nın Brescia kentindeki Vantiniano Anıtsal Mezarlığı’nda bulunan bu eser, ilk bakışta izleyiciyi teknik ustalığıyla etkiler; daha dikkatli bakıldığında ise insanı ölüm, yokluk ve kalıcılık üzerine düşünmeye zorlar. Lombardi’nin bu anıtta başardığı şey, mermeri sıradan bir heykel malzemesi olmaktan çıkarmasıdır. Heykelde diz çöken figür, kapalı mezar kapısına yaslanmış halde tasvir edilmiştir. Kadının başını örten ince tül, giysisindeki kıvrımlar ve elindeki çiçekler öylesine gerçekçi işlenmiştir ki, ilk anda bunların taş olduğuna inanmak güçleşir. Mermerin sertliği ile kumaşı...